Poli(tereftalan etylenu), (C10H8O4)n (PET) - polimer z grupy poliestrów, otrzymywany na drodze polikondensacji z tereftalanu dimetylowego (DMT) i glikolu etylenowego (GE).
Stopiony poli(tereftalan etylenu), po szybkim ochłodzeniu, krzepnie w postaci szklistej, bezpostaciowej masy. W masie tej dość prędko, szczególnie w podwyższonej temperaturze (100-245oC), zachodzi proces krystalizacji i przekształca się ona w ciało mikrokrystaliczne o budowie niezorientowanej. Włókna lub folie z poli(tereftalanu etylenu), rozciągane w temperaturze wyższej od temperatury zeszklenia, ulegają trwałej deformacji, połączonej z orientacją zarówno makrocząsteczek, jak i krystalitów, zgodnie z kierunkiem działania siły rozciągającej.
PET jest masowo wykorzystywany jako tworzywo sztuczne, służące do produkcji naczyń, butelek, opakowań, niewielkich kształtek (np. przezroczystych klawiszy) i obudów urządzeń elektronicznych. Przędzie się także z niego włókna, z których m.in. produkuje się tkaninę polartec (polar). Kopolimerem tereftalanu jest też dacron i tergal - włókna stosowane do produkcji tkanin o własnościach mechanicznych zbliżonych do płótna.
Jako katalizator, przy produkcji polimeru PET stosowany jest tlenek antymonu.